| |
|
|
| If you have a chance uuwi ka ba??? |
| Saturday, September 19, 2009 |
This is one questions na hindi ko nasagot sa sarili ko, actually i'm planning to surprise my daughter on her 7th birthday this coming 26th of September, but i think it is not possible this time, first reason is - i don't know if my boss will allow me to go back to Philippines because we have a lot of things to do at office. The other reason is "financial problem" which is i know hindi lang ako ang may ganitong problema.
I tell to myself na oo nga makakauwi ako but paano na after that?... There's no problem with my plane ticket but i don't have enough money to spend during my stay in Philippines.
But if i really have a chance i wanted to be with my daughter on her 7th birthday, i want to dance her during the party, and show to her how much i love her and how much she mean to me.
I don't know kung nagtatampo ang baby ko sa akin, coz my wife told me that my daughter ask her kung makakauwi ba ako sa birthday nya. So my wife told her that i cannot make it. And don't have time to go back to Philippines. And you know how my daughter response? She told to her mom, "Ma, bakit nung binyag ng kapatid ko umuwi si papa, hindi na ba nya ako love"
Imagine those words na maririnig mo from your daughter, napakahirap dba. That's why i told to my wife, if i really have a chance, and if my money comes on time, why i should not come on her birthday, the fact that i really miss them so much and i want to be with them on this special occasion for my daughter.
Until now i'm still wishing and hoping that one miracle will happen, sana makarating ang inaasahan kong pera at makauwi ako on the day of my daughter's birthday.
So wish me luck! |
posted by sempai @ 8:42 AM   |
|
|
|
|
|
| Balanga City- Umulan ng yelo... Sign na ba to? |
| Wednesday, September 16, 2009 |
I've heard from my wife kanina, she told me that there was a heavy rain strikes the city, and there are some pieces of ice together with the rain. Natakot ako sa kwento nya, that my children was crying dahil sa sobrang takot. I was so shocked dahil this is the first time that these things happen on my entire life. I just asked her to pray for their safety.
According to her, sa sobrang lakas ng hangin, may mga pamilya sa lugar namin ang nawalan ng bahay because of tornado, then at this time walang kuryente sa Balanga City, dahil some of the electrical post was broken down so kinailangan pang alisan ng supply ng kuryente ang ilang lugar sa balanga.
At this kind of situation, i don't know how the government will handle this kind of disaster. Sana matulungan ng mga nasa gobyerno ang mga pamilya sa lugar namin na nawalan ng bahay.
Is it one of the effect of climate change? Or this is one of the signs from Heaven?? What do you think???
I know that nobody wants this things to be happen, but it's a God's will. So sana maging matatag pa tayo, kasi i think this is just the beginning maybe it will happen again, not now but maybe tomorrow, on the next day, next year or whatever. But sana we are all prepared when this things happen again. |
posted by sempai @ 6:35 AM   |
|
|
|
|
|
| Balanga City Karate Do Team:: Kumusta na kaya? |
| Tuesday, September 15, 2009 |
While i'm browsing my brother's friendster bigla ko naalala ang Pinas, i really miss them so much especially pag araw na ng practice ng Karate.
When we we're young My eldest brother is the one who introduce us this sports. Naalala ko pa habang patago ko silang ginagaya while i'm hiding behind on one of the pillar of the gym, actually hindi tlga xa gym, it's just a small open portion sa harapan ng bahay namin sa bataan.
My kuya was so strict hindi ka pwedeng lumiban sa practice, so all of my brothers are required to attend the practice.
I was so excited one time, tinawag ako ng kuya ko at sinabi nya " o tara saling-pusa ka sa practice" at that point naisip ko wow makakapag karate n rin ako.
Halos sabay kmi ng bunso kong kapatid na nag aral ng karate, so nakakatuwa kasi lahat kami in the family eh sama samang nagpa practice on one sports that we really love.
Nahinto lang ako nagkarate when i get married, actually hindi totally huminto, pero hindi na ako ganun ka active in terms of practice. But once in a while if we have time pumupunta parin kami sa gym para mag practice.
Right now, lagi ko tinatanong sa isip ko, kumusta na kaya ang mga kapatid ko, are they still the same as before??? Hindi ko na alam kung ganun parin sila ka active sa karate, but what i've heard from one of my older brother na continue parin sila.
Pero ang alam ko iba na ang style ng practice nla. Hindi na kagaya ng traditional karate style na itinayo ng kuya ko. Nakakalungkot kasi parang nabalewala na ang pinag hirapan ng kuya namin. Kung pag aaralan ko kasi ang litrato sa profile ng brother ko parang hindi ko na nakikita ang dating pangalan ng gym namin...ngayon tuloy napapaisip ako nakalimutan na kaya nila ang pinag hirapan ng kuya namin na itatag na gym? Sa totoo lang ang kuya ko ang Presidente ng Karate dun sa Bataan, pero ngayon parang nabalewala na siya, siguro dahil hindi na rin xa lagi sa bataan.
Sa mga bro. ko...wag naman sana natin kalimutan ang pinaghirapan ng kuya natin, isipin nyo na lang when we we're young siya ang nagpilit na makatapos ng black-belt para lang maisalin sa atin ang kanyang nalalaman, but now we are old-enough pero para tayong ibon, na nung mga munting pispis pa lang at di pa makalipad umaasa tayo sa ating kapamilya para matutong lumipad, ngunit ngayon na matikas na ang ating mga bagwis parang mas mataas pa tayong lumipad kesa sa nagturo sa atin.
Ang point ko lang, buhayin natin ang itinatag ng kapatid natin. Take note, we are one of the first gym sa bataan, dapat tayo ang sinusundan ng yapak, hindi tayo ang susunod sa yapak ng iba. |
posted by sempai @ 8:31 AM   |
|
|
|
|
|
| Goodbye Tita Cory.... |
| Wednesday, August 05, 2009 |
Hindi lang Pilipinas ang nalungkot sa pagkawala ng isa sa pinaka popular na tao sa Pilipinas, maging dito sa Singapore ay mababasa mo sa mga popular na dyaryo at mga radio station ang pagkamatay ng Ina ng Demokrasya na si Cory Aquino.
Magkahalong lungkot at saya ang naramdaman ko sa pagkawala ng itinuturing na isang ina ng buong pilipinas, Masaya dahil sa hinaba haba ng paghihirap nya sa wakas ay makakapiling na nya ang kanyang asawa at ang lumikha sa ating lahat. Malungkot, dahil sa pagkawala ng isang itinuturing mo nang ina na kahit alam mong hindi ka nya kakilala nandun parin ang pag aalala nya para sa bayan.
I can still recall when i was a young boy, my mama and papa always told me about Cory Aquino, that Cory is the reason why Philippines now is one of the Democratic Country, she is the only president who helps the people to be united in one perceptions and goal - "To have a freedom".
My parents always tell me on how this strong woman fights for the democracy against the former dictator president of the Philippines - Ferdinand Marcos. According to my parents when Marcos was the President you cannot say something against the government, if you fight against his leadership he will exalt you and sent you to jail.
But when Mrs. Aquino's husband died because of assassination by 3 gun men, Mrs. Aquino stands and fight against the Marcos's and on year 1986, Marcos declare to have a snap election, but this election was being manipulated by Mr. Marcos that cause the walk-out of the 30 in-charge in counting.
And because of this, makalipas ang ilang Linggo, dalawa sa mga allies ni Marcos ang humiling na mag resign siya. Actually Cory Aquino was in Cebu that time, bumalik siya sa Manila para pangunahan ang ginawang protesta ng mga taong bayan, at dito na nagsimula ang tinatawag na PEOPLE POWER.
Matapos ang mapayapang pakikipag laban ni Gng. Aquino, nailuklok siya bilang kauna-unahang babaeng presidente ng Pilipinas at ng buong Asya.
Siya rin ang kauna unahang babae na na feature sa Times Magazine bilang "Woman of the Year"
Lahat ng yan ay isa na lamang sa mga magagandang ala ala na naiwan ng mahal na ina ng bayan, and ina ng demokrasya.
Maraming Salamat po, mahal naming Presidente Aquino, kundi dahil sa inyo siguro kami isang ibon paring naka kulong sa hawla ng pulitika!
Sana'y ipagpatuloy ang laban ng mga Pilipino, at wag na hayaang mabawi pa ang kalayaang minsan sa ati'y ipinagkait at muling binawi ng mapag mahal na ina na si "President Corazon Aquino"
Paalam po! Mahal na Pangulo. |
posted by sempai @ 7:16 AM   |
|
|
|
|
|